نمىتواند كرد او را مگر او - نفس او - از براى كسى كه ظاهر شده باشد بر او . ( و ) « نيست ميان او و ميان غيب حجابى . » مراد به به غيب « غيب الغيوب » است كه او علم حقّ است ؛ يعنى نيست او مگر علم حقّ بعينه ، و او تجلّى ذاتى است .